اندوه زيبايي خاص خود را دارد!

در اندوه غرق نشو،بلكه نظاره گر آن باش و از آن لذت ببر،زيرا اندوه زيبايي هاي خاص خود را دارد.

اندوه عمق دارد در حالي كه شادي سطحي است.برو و اين آدمهاي به ظاهر شاد را تماشا كن،هميشه لبخند به لب دارند و دارند از خوشحالي بال در مي آورند.

متوجه خواهي شد كه آنها هميشه سطحي و كم مايه هستند.آنها هيچ عمقي ندارند.

شادي مانند موج درياست كه بر روي سطح آب روان است.در حالي كه اندوه،عميق همچون اقيانوس است.

به درون اين عمق گام بردار و نظاره گرآن باش.شادي،شلوغ و پر سروصداست.

ولي غم داراي سكوتي خاص است.شادي مانند روز است،و اندوه مانند شب. شادي همچو نور است،اندوه به مثابه تاريكي است.نور مي آيد و مي رود،ولي تاريكي مي ماند؛تاريكي ابدي است.روشنايي گاهي اتفاق مي افتد،ولي تاريكي هميشه هست.

لغت «غمگين» يا «اندوهناك» تداعي غلطي در ذهن ايجاد مي كند،انگار كه اتفاق بدي رخ داده است؛ولي اين چيزي جز برداشت شخصي خود آدم نيست.

در نظر من زندگي دركل مطلوب و خوشايند است.

هر رخدادي را جشن بگير.اگر غمگين هستي،اندوه خود را جشن بگير.

سعي كن. يكبار سعي كن و خواهي ديد كه مي تواني.

غمگين هستي؟ برقص،چرا كه اندوه بسيار زيباست،همچو گلي خاموش كه در نهادت شكوفا شده است.برقص و لذت ببر،و ناگهان احساس مي كني كه اندوه به تدريج ناپديد مي شود،و فاصله اي بين تو و اندوه به وجود مي آيد.گام به گام،اندوه فراموش مي شود و جشن باقي مي ماند.تو در واقع انرژي موجود در اندوه را دگرگون كرده اي.اين كار يعني كيمياگري:تبديل فلزي پست به فلزي برتر همچو طلا. اگر غمگين هستي،شروع كن به آواز خواندن،دعا كردن،رقصيدن؛هر كاري كه مي تواني بكن،و خواهي ديد كه بتدريج عنصر پست به عنصر برتر،يعني طلا تبديل مي شود.هنگامي كه رمز و كليد اين كار را بيابي،زندگي ات بكلي دگرگون خواهد شد و هيچ گاه مانند سابق نخواهد بود.با اين كليد مي تواني هر دري را بگشايي.

و اين شاه كليد چيزي جز «جشن» نيست.

حال با نگاهي به مرگ خواهيم فهميد كه هيچ مرگي در حقيقت «مرگ»نيست؛مرگ دري جديد مي گشايد،پس مرگ يك شروع است.زندگي پايان ناپذير است.هميشه شروعي جديد وجود دارد.از مرگ،زندگي بر مي خيزد.                                                                                                                                                  «اوشو»

تولد دوباره!!!!

مرگ آن نيست كه فكر كنيم با رفتن عزيزانمان براي هميشه او را از دست داده ايم

با ياد و خاطره آنها،آنها  هميشه در دلهاي ما زنده هستند.

به قول اوشو كه مي گويد مرگ تولد ديگر در جهان ديگر است.

مرگ نبايد در ما طوري معني شود كه فكر كنيم با مرگ همه چيز تمام مي شود.

استادم روزي به من گفت كه مرگ بايد در ما طوري جلوه كند كه آن را جشن بگيريم.

وقتي عزيزي را از دست مي دهيم درست است كه ديگر در بين ما نيست

به اين معني نيست كه براي هميشه ديگر نيست

بايد بدانيم كه او متولد شد در جهاني ديگر.

وقتي نوزادي به دنيا مي ايدما براي امدنش جشن مي گيريم.

پس چه خوب است براي عزيزانمان كه ميميرند جشن بگيريم.چون آنها هم متولد شدند.

تولدي دوباره!! 

 راه و رسم زندگي كردن:

*هيچگاه نگوئيد خدايا مشكل بزرگي دارم

بلكه هميشه بگوئيد مشكل،من خداي بزرگي دارم.

*در زندگي به دنبال كسي نباش كه بتواني با او زندگي كني

بلكه در زندگي به دنبال كسي باش كه نتواني بدون او زندگي كني.

*خواندن اين كه شن ساحل ها نرم است

كافي نيست بايد با پاي برهنه اين نرمي را احساس كرد.

*اول همسفرت را پيدا كن بعد قدم در راه بگذار.

*اي كاش عظمت در نگاه تو باشد نه در چيزي كه به آن مي نگري.

*براي يافتن مرواريد درياها را جستجو نكن

شايد در گريبان خودت باشد.

*تو چه بخواهي چه نخواهي ساعتها مي گذرد

منتظر معجزه نباش.

*تيزي زبانت را به سوي آن كه به تو حرف زدن آموخته نشانه نرو.

*در سفر زندگي نشستن در قطار خوب و زيبا اهميتي ندارد.

بلكه جالب آن است كه آدم در ايستگاه خوبي پياده شود.