***آنچه آموختم***

آموختم چيزهاي كم اهميت را تشخيص دهم و آنها را ناديده بگيرم كه باخت در يك نبرد كوچك را به قصد برد در يك جنگ بزرگ بپذيرم،كه زندگي را از طبيعت بياموزم.

چون بيد متواضع باشم،چون سرو راست قامت،مثل صنوبر صبور،مثل بلوط مقاوم،مثل رود روان،مثل خورشيد با سخاوت و مثل ابر با كرامت؛كه اگر مايلم پيام عشق را بشنوم خود نيز بايستي آن را ارسال كنم،كه ثروتمند كسي نيست كه بيشترين ها را دارد،بلكه كسي است كه به كمترين ها نياز دارد،كه دو نفر مي توانند با هم به يك نقطه نگاه كنند ولي آن را متفاوت ببينند،كه كافي نيست ديگران را ببخشيم،بلكه گاهي خود را نيز بايد ببخشيم،كه همه مي خواهند روي قله كوه زندگي كنند،اما تمام شاديها روزي رخ مي دهند كه در حال بالا رفتن از كوه هستند.

آموختم كه فقط چند ثانيه طول مي كشد تا زخم هاي عميقي در كسي كه دوستش داريم ايجاد كنيم،اما سالها طول مي كشد تا آن زخم ها را التيام بخشيم.

                                                                                                                                                                                                                                                     «فهيمه»