بقيه مطلب قبل:

اگر كسي تو را دوست دارد از او متشكر باش ولي چيزي از وي مطالبه نكن.زيرا او هيچ اجبار و الزامي ندارد كه تو را دوست داشته باشد . عشق ورزيدن همچون معجزه است، مشاهده اين معجزه كافي است تا تو را دچار شور و هيجان كند.

ولي بيشتر مردم تحت تاثير اين معجزه قرار نمي گيرند. آنها عشق را در برابر چيزهاي كوچك و ناقابل ، قرباني مي كنند.آنها در حقيقت علاقه اي به عشق و طرب آن ندارند.آنها بيشتر در پي ارضا كردن غرور و خودخواهي خويش هستند.در صورتي كه شادماني و طرب عشق ، از همه چيز مهمتر و ارزشمند تر است.

مردم را نگاه كن ، ببين كه چطور همه چيز را حق بديهي خود مي پندارند و قدر نشناس هستند.بعضي ها وقتي همسرشان غذا را آماده مي كند حتي زحمت تشكر كردن هم به خود نم دهند.من نمي گويم كه تشكر را بايد حتما در قالب كلماتي ادا كني ، ولي بايستي حداقل در چشمانت مشهود باشد. يا وقتي شوهر دنبال كار مي رود و براي امرار معاش خانواده پول در مي آورد ، زن به ندرت از او تشكر و قدر شناسي مي كند، زيرا اينطور مي پندارد كه اين كاري است كه مرد بايد انجام دهد.در چنين محيطي عشق چطور مي تواند رشد كند.؟عشق نیازمند محيطي عاشقانه است ،محيطي كه در آن قدر شناسي و سپاسگزاري و خوشنودي حكمفرماست.عشق نيازمند فضايي عاري از توقع و انتظار است.

عشق مي آيد ، عشق هزاران بار مي آيد،ولي بايستي خودش بيايد. نبايستي آن را مطالبه كني ، زيرا در اين صورت هرگز نمي آيد.اگر عشق را به زور بطلبي ، آن را مي كشي و از بين مي بري. بنابر اين ببخش.

انسان بالغ در تنهايي خويش شاد است.انسان بالغ كسي است كه مي تواند با خودش شاد و خوشبخت باشد .تنهايي او به معناي غريبي و بي كسي نيست. تنهايي او به مثابه خلوت كردن با خويش است.

پس در وهله اول ياد بگيريد كه شخصي مستقل و منحصر به فرد باشيد.در وهله دوم هيچ گاه در پي كمال مطلوب نباشيد و از توقعات و مطالبه كردن دوري كنيد.به مردم عادي عشق بورزيد.مردم عادي هيچ چيز از ديگران كم ندارند.زيرا هر انسان به نوبه خويش منحصر بفرد و بي دليل است ، كه شايسته احترام مي باشند. ببخشيد ، بدون شرط و شروط ببخشيد. آنگاه عشق را درك خواهيد كرد.

من نمي توانم عشق را تعريف كنم ، ولي مي توانم راهي كه عشق در آن پرورش مي يابد را به شما نشان دهم؛ به شما نشان مي دهم كه چگونه يك بوته گل رز را بكاريد ، چطور آن را آبياري كنيد ،و چطور از آن محافظت كنيد.آنگاه روزي خواهد رسيد كه گل رز ، ناگهان و بي خبر ، شكوفا و متجلي مي شود و خانه تو آكنده از عطر مي گردد. عشق نيز به همين منوال شكوفا مي شود.